الشيخ باقر شريف القرشي ( مترجم : سيد حسين محفوظى اهوازى )

234

حياة الإمام الحسين ( ع ) ( زندگانى حضرت امام حسين ع ) ( فارسي )

كنگره‌اى عمومى برپا سازد و خطوط مطمئن براى نجات امتش را مشخص سازد تا آنان را از كج‌روى و انحراف ، بازدارد . ( 1 ) پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در سال دهم هجرت به آخرين حج خود رفت كه به « حجّة الوداع » معروف است و در آن حج ، ميان زايران بيت اللّه الحرام منتشر ساخت كه ديدار وى با آنها در آن سال ، آخرين ملاقات با آنان خواهد بود و فرمود : « نمىدانم ، شايد بعد از امسال ديگر هرگز شما را در اين موضع ديدار ننمايم . . . » . ( 2 ) آن حضرت در ميان گروههاى فراوان مردم حركت مىكرد و آنها را با آنچه رستگارى و سعادتشان را تضمين مىنمود ، آشنا مىكرد و مىفرمود : « اى مردم ! من دو چيز گرانقدر را در ميان شما باقى مىگذارم ، كتاب خدا و عترتم اهل بيتم . . . » « 1 » . ( 3 ) نخستين تكيه‌گاه براى سلامت امّت و حفظ آن در برابر هرگونه انحراف عقيدتى ، همانا تمسك جستن به كتاب خدا و تمسك جستن به عترت پاك است كه اين دو ، اساس سعادت و رستگارى امّت در دنيا و آخرت هستند . ( 4 ) هنگامى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مراسم حج را به پايان رساند ، در كنار چاه زمزم ايستاد و به « ربيعة بن اميّة بن خلف » كه نوجوانى بود ، دستور داد تا زير سينهء مركبش بايستد ، پس فرمود : اى ربيعه ! بگو : « اى مردم ! پيامبر خدا به شما مىگويد : شايد مرا بر حالتى همانند اين حالت و حالت خودتان نبينيد ، آيا مىدانيد اين كدام شهر است ؟ و آيا مىدانيد اين كدام ماه است ؟ و آيا مىدانيد اين كدام روز است ؟ » . ( 5 ) مردم گفتند : آرى ، اين شهر حرام ، ماه حرام و روز حرام است . پس از آنكه

--> ( 1 ) ترمذى ، صحيح 5 / 662 .